เมื่อตอนเย็น ๆ แดดร่มลมตกในวันหนึ่งของสัปดาห์ที่แล้ว มีโอกาสแวะไปทำธุระที่ Siam Paragon
เห็นเค้าเริ่มประดับประดาไฟในเทศกาลคริสมาสต์กันแล้ว
โชคดีที่วันนั้นพกกล้องถ่ายรูปไปด้วย ก็เลยขอถ่ายภาพต้นคริสต์มาสและบรรยากาศโดยรอบแถว ๆ นั้นมาฝากให้ดูเสียเล็กน้อย
รอรถเมล์ตรงหน้าโรงหนัง “ลิโด้” พอดี เลยถ่ายเก็บบรรยากาศหน้าโรงหนังโรงโปรดเสียหน่อย
สัญญาว่าจะนำภาพบรรยากาศแสงสีไฟคริสต์มาส
ในย่านใจกลางเมือง กทม.มาฝากอีกแน่นอน ในอีกไม่นานนี้
ห่างหายไปนานพอสมควร (จริงๆ อาจไม่เคยมีเลยด้วยซ้ำ) ที่ผมจะมาทักทายสมาชิกใน Suki Blog แห่งนี้ ครั้งนี้ถือโอกาสสวัสดีสมาชิกทุกท่านแล้วกันครับ
ออกตัวก่อนว่าช่วงนี้ผมมีภารกิจหลายอย่าง ทำให้ต้องเปลี่ยนวิธีการสื่อสารกับสมาชิก จากเดิมมาทักทายแบบวีดีโอ ก็เปลี่ยนมาเป็นตัวหนังสือแทน แต่คาดว่าอีกหน่อยเมื่องานอยู่ตัวแล้ว ก็จะสลับสับเปลี่ยนกันระหว่างวีดีโอและตัวหนังสือแล้วกันนะครับ
ช่วงนี้ Suki Flix มีสมาชิกใหม่ๆ เพิ่มขึ้นมาเป็นระยะๆ ด้วยความที่หลายคนอาจเริ่มสงสัยว่า “อินเทอร์เน็ตทีวี” (Internet TV) มันคืออะไรกันแน่ บางคนก็อยากจะทำวีดีโอเป็นบ้าง บางคนอยากทำเว็บไซต์อินเทอร์เน็ตทีวีอย่างที่ Suki Flix ทำบ้าง ก็ว่ากันไปครับ
แต่ขอบอกว่าอยากให้สมาชิกใหม่ทุกท่านติดตามความเคลื่อนไหวของ Suki Flix ไปก่อน เพื่อทำความคุ้นเคยและเรียนรู้ไปพร้อมๆ กันก่อน ถ้ามีโอกาสได้มาร่วม meeting กับชาวสุกี้เมื่อไหร่ ก็ขอให้มาร่วมสนุกกันครับ จะได้แลกเปลี่ยนความรู้ ความคิด ฯลฯ กันได้
นอกจากนี้ การอบรม Flix Production ซึ่งเป็นการนำเสนอความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับการสร้างคลิปวีดีโอเบื้องต้น เพื่อผลิตรายการออกสู่สายตาประชาชนผ่านเว็บไซต์ Suki Flix ก็ได้ดำเนินมาถึงรุ่นที่ 3 แล้ว หากจะมีรุ่นที่ 4 ต่อไปก็คงต้องติดตามข่าวสารในเว็บแล้วกันนะครับ เพราะเริ่มจะมีเสียงแว่วมาว่าอยากเรียนกันบ้างแล้ว
ที่สำคัญ เมื่อวานนี้ผมเพิ่งได้มีโอกาสพบกับผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ iam.in.th ซึ่งเป็นผู้อยู่ในวงการอินเทอร์เน็ตทีวีเหมือนกัน เขานำหนังสือมามอบให้ผมเล่มหนึ่งครับ เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับการทำคลิปวีดีโอเล่มแรกของเมืองไทย (คิดว่านะ) ซึ่งถือว่าเป็นโอกาสที่เหมาะจริงๆ ในการนำเสนอเรื่องราวของวงการอินเทอร์เน็ตทีวีไทย ให้สังคมได้รับรู้กันกว้างขวางมากขึ้นครับ (มีสัมภาษณ์ผมเกี่ยวกับ Suki Flix ลงในหนังสือเล่มนี้ด้วย)
ผมยังคิดว่าถ้าเปิด Flix Production รุ่นที่ 4 เมื่อไหร่ ก็จะนำหนังสือเล่มนี้มาเป็นรางวัลสำหรับคนที่มีผลงานเข้าตากรรมการด้วยครับ ส่วนถ้าใครสนใจอยากหาซื้อไปอ่าน ก็ลองหาได้ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปดู น่าจะวางขายแล้วนะ
และสุดท้าย…กลางเดือนนี้ วันเสาร์ที่ 15 พฤศจิกายน เหล่าสมาชิก Suki Flix ทั้งหมด 11 ท่าน จะเดินทางไปท่องเที่ยวใน Suki Trip ครั้งที่ 3 ณ เกาะสีชัง จังหวัดชลบุีรี ซึ่งที่พักที่เราจะไปนั้นมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวมากๆ แถมเป็นฉากหนึ่งในหนังเรื่องปืนใหญ่จอมสลัด ของคุณนนทรีย์ นิมิตบุตร ด้วยครับ (ดูภาพด้านบน)
สำหรับกิจกรรมในทริปนี้ ก็จะเป็นการท่องเที่ยวรอบเกาะสีชัง ถ่ายรูป กินอาหารทะเล นั่งกินลมชมวิว สบายๆ ในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ หวังว่าเราคงจะสนุกกันได้ตามอัตภาพครับ
แล้วเจอกัน…
สวัสดีงับ งับ งับ หายหัวหายหอย เอ๊ย หายหน้า กันไปนานอีกแล้ว
อารมณ์วุ่นวายเล็กๆ ก่อนอื่นต้อง happy birthday สามี ที่เกิดวันที่ 26 ที่ผ่านมา
คราวนี้ทำทิรามิสุให้แทน แต่ก็ไม่ได้ทำเค้กนาน ตั้งใจว่าจะทำออกมาสวยๆ
แต่มันก็ไม่สวยอ่ะ แต่ก็อร่อยนะ เพราะเอาสูตรมาจากแม่ปูฯ
ไม่ได้ถ่ายรูปไว้เลยด้วย แต่ไม่เป็นไร ยังไงก็ได้ทำกินอีกอยู่แล้วเน๊อะๆ
คราวนี้มาต่อกันที่งาน Yokohama AWD Hyper Track Day Imp VS Evo
ที่สนามพีระเซอร์กิต พัทยา เป็นงานแบบว่าเพื่อนบ้านมาขับเล่นกัน เอามันส์ จริงๆ
สำหรับมือใหม่ ก็มีสอนนักขับมืออาชีพมาให้ก่อนลงสนาม ได้ความรู้กันอีกแล้ว
คราวนี้มีรถซิ่งในกลุ่มเพิ่มอีก 2 คัน เป็น Evo5 และ Evo 8 สีเหลืองทั้งสองคัน
สวยงามมากๆ เห็นแล้วอยากจะมีอีโวกะเค้ามั่งจัง แถมแรงกว่าอิมฯ ด้วยซิน่า..
หลังจากเรียนกันเรียบร้อย ก็มาหัดขับตามไลน์โดยมีอาจารย์ที่สอนขับนำ
เพื่อให้เข้าไลน์ได้ถูกและไม่หลุดกันง่ายๆ และยังช่วยให้วิ่งได้เวลาดีขึ้นด้วย
ต่อจากนั้นก็มาจับเวลาในรอบควอลิฟาย เพื่อจะจัด class ลงแข่ง
โฉมหน้าเจ้าของ Evo 8 พร้อมลงแข่งแล้ว
Class D เตรียมพร้อม …พี่ต้น(imp) พี่โอด(imp) เฮียก้วง(Evo) และ กอล์ฟ(Evo)
ก็รวมๆกันอยู่ใน class นี้
เรียงกันตามลำดับเวลาที่จับได้ในรอบควอลิฟาย
ตอนนี้เสียงเร่งเครื่องรอกันเริ่มดังสนั่นเลยยิ่งตื่นเต้นไปด้วยเลย 
สามีฉันออกตัวเอี๊ยด สุดๆ มัวแต่เร่งๆ เบิ้ลซะ คลัชไหม้กันไปเลย
สงสัยจะตื่นเต้นมากไป พอไฟเขียวแล้วไม่ปล่อยคลัช เลยเป็นอย่างที่เห็นนี่แล
..หรือว่ารถมันแรงหนอ โฮะๆๆๆ
เบียดเสียดกันสุดฤทธิ์
รอบแรกเข้ามาแล้ว ลุ้นๆ
แต่ทำไมคนดูทำหน้าเซ็งๆอย่างงี้ล่ะจ๊ะ พ่อแอนดรูว์
อีกคนรอจนหาวว ซะง้าน
ตากล้องรอจะถ่ายรูป กว่ารถใน Class D จะเข้ามาตรงนี้ แทบหลับ กร๊ากๆๆๆ
รอจนเซ็ง ฮี่ๆๆ
ตามๆกันไปแบบสบายๆ เพราะ Class D ส่วนใหญ่จะมือใหม่ทั้งนั้น ก็ขับเรื่อยๆ
กล้องพี่เค้ายาวดีแหะ เราก็มัวไปถ่ายชาวบ้าน
เข้ามาอีกรอบ ไหงให้วีออส แซงล่ะคุณพี่ !! สรุปได้ที่ 7 เลย เอิ๊กๆ
แต่ก็ยังชนะคอแดง สีน้ำเงินล่ะเน๊อะ โฮะๆๆๆๆ
มาดู Class C กันมั่ง
รอบนี้มีพี่นู้ดลงด้วย
เบียดบดบี้ กันมันกว่ารอบเมื่อกี้อีก
ทีนี้ Class B ยิ่งเพิ่มความเร้าใจหนักขึ้นอีก เพราะเสียงแต่ละคัน
อย่างกับกินยาดองสูตรม้ากระทืบโลงมาแน่ะ … แรงๆ ทั้งนั้น
ออกตัว บดเบียด บี้ กันแบบว่า ปาดข้างสนามกันไปเลย มันวุ้ย
มันต้องแบบนี้ เบียดๆ กันมาเลยระหว่าง อิม กะ อีโว
ไม่มีใครยอมใครเลย อยากให้ไปอยู่ในสนามจัง มันดี
มันจนคนดูข้างสนาม ดมยาดมเลย โฮะๆๆ
ทีนี้ Class A กันมั่ง มีแต่คันแรงๆ และนักขับเก่งๆ มืออาชีพทั้งนั้น
พอไฟเขียวเท่านั้นล่ะ โอ๊ยยย ยิ่งมันขึ้นไปอีก เพราะปาดข้างสนามสองข้างกันเลย
เค้ามันกัน คนนี้ก็กินแต่เบียร์ เอิ๊กๆ
เข้ามากันแล้ว ไม่รู้ใครเป็นใครมั่งเน๊อะ ไม่รู้จัก ฮ่าๆๆ
รอบนี้คงมันจริงๆ พี่โอ๋ตั้งใจดูเลย ไม่หาวเหมือน class D ใช่ม๊า
และนี่ กอล์ฟ เจ้าของ Evo 5 หลังแข่งเสร็จ ที่สามารถแซงพี่ต้นขึ้นมาได้
ขี้เมา ข้างสนาม
แข่งกันเสร็จ ไปจัดอันดับ ฝนก็ทำท่าจะตก เลยต้องอพยพหนีฝนกันจ้าล่ะหวั่น
ถ้วยรางวัลและของอื่นๆ สปอนเซอร์ใจดีมีของมาแจกเพียบ
จบการรายงานเพียงเท่านี้ เพราะรูปที่เหลือท่าทางว่าคนถ่ายจะเมา
เพราะไม่ชัดหลายรูปเลย ฮ่าๆๆๆ
งานนี้ ได้ความรู้ ได้ความมันส์ และของรางวัลกันถ้วนหน้า
ขอขอบคุณทีมงาน Siam Subaru Society และ Mitsusport ที่จัดงานดีๆ นี้ขึ้นมา
ขอขอบคุณเบียร์ สิงห์ และ ลีโอ ที่ทำให้เราๆ กระชุ่มกระชวย และใจกล้ามากขึ้น
ขอขอบคุณ Yokohama ที่ทำยางมาแจก แต่เราไม่ได้ …เสียใจนะเนี่ย
ขอขอบคุณ สปอนเซอร์ทุกๆเจ้าค่ะ
ขอบคุณที่ติดตาม ลาแล้วค่ะ สวัสดี
สวัสดีจ้า…วันนี้อากาศดี อารมณ์ดี เลยได้ทีทำขนมสักที
หลังจากห่างหายไปหลายเดือนมากๆ กลับมาทำอีกที เริ่มใหม่ทุกอย่างเลย
ก็เลยทำอะไรง่ายก่อน ที่จะไม่ต้องกลัวว่าจะเสียของ ฮี่ๆๆ
วันนี้ไปแอบขุดและจิ๊กสูตรมาจาก คุณ Beebie
ปล. ขี้เกียจถ่ายรูปนะเนี่ย กล้องมันหนักจัง มือก็เลอะเทอะ กลัวแป้งจะติดกล้องจริงๆเล๊ย
เพราะอีคราวก่อน เอามาถ่ายขนมนี้ ก็ได้ชอคโกแลตติดกล้องไปเป็นอาทิตย์ ก็มันไม่เห็นจริงๆนี่หว่า ฮ่าๆๆๆ
สามีแทบจะตีกบาลแยก อิอิ แต่ช่วยไม่ได้…ว๊ากๆ
มาเริ่มกันดีกว่า ขออนุญาติก๊อบสูตรมาทั้งดุ้น
Mrs.Fields Blue-Ribbon Chocolate Chip Cookies
- แป้งเอนกประสงค์ 2 1/2 ถ้วย
- เบคกิ้งโซดา 1/2 ชช.
- เกลือป่น 1/4 ชช.
- น้ำตาลทรายแดง (แบบ Dark Brown) 1 ถ้วย แต่โยกลัวหวานจัดเลยไม่อัดเต็มถ้วย
- น้ำตาลทราย 1/2 ถ้วย
- เนยสดชนิดเค็ม 1 ถ้วย (ประมาณ 225 กรัม) ทิ้งไว้ให้อ่อนตัวที่อุณหภูมิห้อง
- ไข่ไก่ขนาดใหญ่ 2 ฟอง
- กลิ่นวานิลลา 2 ชช.
- Semisweet Chocolate Chip 2 ถ้วย (12 oz.)
เริ่มแรกก็วอร์มเตาอบที่ 150 องศาเซลเซียส และนำแป้ง เบคกิ้งโซดา เกลือ มาผสมรวมกันและร่อน
ปกติแล้วเวลาตวงของแห้งพวกนี้จะต้องอัดให้เต็มถ้วย
แต่เนื่องจากโยกลัวจะหวานจัด ก็เลยเอาแค่ค่อนๆพอค่ะ
นำน้ำตาลทรายแดง มาใส่โถไว้
นำน้ำตาลทรายขาว ใส่ตามลงไป พอดีมีแบบน้ำตาลทรายขาวป่นเลยใช้แบบนี้เลยสะดวกดี
ผสมให้เข้ากันกับน้ำตาลทรายแดง
นำเนยที่หั่นไว้ ใส่ลงในโถ แล้วนำไปตีด้วยความเร็วสูง
นำไข่ที่เตรียมไว้ มาใส่ และจัดการตีต่อ
ใส่กลิ่นวนิลา ตีต่อด้วยความเร็วกลาง พอเข้ากัน
แล้วจึงเติมส่วนของแป้งลงไป
คนๆ แค่พอเข้ากัน อย่าคนนานเกินไป
ตามด้วยชอคชิพ คนๆพอให้ทั่วกัน
ทีนี้จัดการใช้ช้อนปาดๆ เป็นก้อนๆ ออกมาก้อนโตๆอีกแล้ว..
ทำไซส์ตามคนทำเลยนะเนี่ย ฮ่าๆๆ
นำเข้าเตาอบ ใช้เวลาประมาณ 20 - 25 นาที ต้องคอยเล็งๆให้ดีๆ
เสร็จก็นำออกมาผึ่งบนตะแกรง
เห็นไหมว่าชิ้นมันใหญ่จริงๆนะเนี่ย ผึ่งจนเย็นแล้วค่อยเก็บใส่กระปุก ฮี่ๆ
เอามาโชว์ตัวหน่อย
กินได้ป่าวหนอ ฮี่ๆๆ
ซูม ซูม สีสวยกำลังดี
ได้เวลาชิมแล้ว กัดให้ดูกันจะ จะ ฮี่ๆ ยั่วน้ำลายกันเข้าไป
อืม…ไม่ได้ทำขนมนาน แต่ก็อร่อยนะ ฮ่าๆๆๆ ดีใจวุ้ยไม่เจ๊ง ลั่นล้า
เก็บไปคิดก่อนว่าจะทำไรกินต่อไปดี ฮี่ๆๆๆ ไม่รู้ว่าจะขี้เกียจอีกรึป่าว อยากทำเค้ก แต่กลัวเจ๊งวุ้ย
ช่วยกันคิดหน่อยนะ ว่าจะหัดทำอะไรต่อไป…ชักเริ่มมีใจอยากกลับมาหัดทำขนมแล้ว
ในที่สุดก็เปิดตัวมาจนได้กับระบบปฏิบัติการของโทรศัพท์มือถือ ที่นับว่าเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของ iPhone จากค่าย Apple นั่นก็คือ โทรศัพท์มือถือยี่ห้อ T-Mobile กับ Android ของค่าย Google นั่นเอง
T-Mobile G1 ถือเป็นโทรศัพท์รุ่นแรกที่ใช้ระบบปฏิบัติการ Android ซึ่ง Google หมายมั่นปั้นมือว่าจะให้เป็นเสมือนคอมพิวเตอร์พกพาสำหรับผู้ใช้เลยทีเดียว
ด้วยราคาที่ไม่แพงจนเกินไปของ T-Mobile G1 คือตกประมาณ 179 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 6,000 บาท ประกอบกับรูปทรงที่มีหน้าจอสัมผัสขนาดใหญ่ ซึ่งสามารถสไลด์ออกมาเป็นคีย์บอร์ด และมาพร้อมกับกล้องที่มีความละเอียดถึง 3 ล้านพิกเซล ทำให้ใครหลายคนน้ำลายไหลแทบไม่หยุด
ผู้ผลิต T-Mobile G1 ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือ HTC ของไต้หวันนั่นเอง และจะวางขายอย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 22 ตุลาคมนี้ ขณะที่อังกฤษจะวางขายในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน ส่วนประเทศอื่นๆ ในยุโรปจะวางขายประมาณต้นปีหน้า
การเปิดตัวครั้งนี้ก็ใช่ย่อย เพราะ Larry Page และ Sergey Brin คู่หูดูโอผู้ก่อตั้ง Google ไถลตัวมาด้วยโรลเลอร์เบลดอย่างไม่กลัวหกล้มเสียหน้า พร้อมกับประกาศว่า T-Mobile G1 นี้ดีพอๆ กับคอมพิวเตอร์ที่คุณใช้เมื่อ 1-2 ปีก่อนเลยทีเดียว
สำหรับ Android นั้นเป็นหนึ่งในโครงการสานฝันนับร้อยๆ โครงการของ Google ที่ต้องการแผ่ขยายอิทธิพลจากโลกออนไลน์บนคอมพิวเตอร์มาสู่โลกออนไลน์บนโทรศัพท์มือถือ ด้วยการทุ่มเงินหลายสิบล้านดอลลาร์สหรัฐในการพัฒนา เพื่อเปิดให้ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือค่ายต่างๆ นำไปใช้ได้ฟรีๆ
ส่วนการใช้งานก็แน่นอนว่าสามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ บนเครือข่าย 3G หรือเครือข่ายที่ล้าสมัยกว่านั้นได้ด้วย รวมทั้งยังสามารถเชื่อมต่อ Wi-Fi, GPS, และ Bluetooth ด้วยประสิทธิภาพของแบตเตอรี่ที่คุยโทรศัพท์ได้นานถึง 5 ชั่วโมง และสแตนด์บายได้นานถึง 130 ชั่วโมง
นอกจากนี้ Google ยังวางแผนที่จะเปิดร้านเพลงออนไลน์ เช่นเดียวกับ iTunes ของ Apple เพื่อให้ลูกค้ามีแหล่งดาวน์โหลดเพลงไปฟังได้อย่างง่ายดายอีกด้วย
แน่นอนว่า T-Mobile G1 ที่ประกาศออกมาว่าราคา 179 ดอลลาร์นั้น ถูกกว่า iPhone ถึง 20 ดอลลาร์ ย่อมทำให้ Steve Jobs หงุดหงิดไม่มากก็น้อย เพราะแบบนี้เรียกว่าชนกันทุกรูปแบบ ว่าอย่างนั้นเถอะ
ส่วนลูกค้าในเมืองไทยก็เช่นเคย…รอไปก่อน
สำหรับคนที่ชอบใช้ของใหม่อาจไม่สนใจซื้อคอมพิวเตอร์มือสองมาใช้ แต่หารู้ไม่ว่าจริงๆ แล้วคอมพิวเตอร์มือสองเหล่านี้ บางครั้งมีประสิทธิภาพพอๆ กับของใหม่ที่กำลังโฆษณาในทีวีด้วยซ้ำ แถมราคาก็ถูกเอามากๆ เสียด้วย
แต่ด้วยกลยุทธ์การตลาดของผู้ผลิตที่ต้องการทำยอดขายสูงๆ ทำให้โฆษณาที่ออกมานั้นมักจะโน้มน้าวให้ผู้บริโภคซื้อเครื่องใหม่ไปเลย โดยไม่นิยมให้ลูกค้าอัพเกรดเครื่องเดิมที่ใช้อยู่ โดยเฉพาะคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คซึ่งเริ่มเป็นที่นิยมกันมากขึ้นในทุกวันนี้
ดังนั้น หากใครสนใจซื้อโน้ตบุ๊คมือสองมาใช้ อาจเริ่มต้นด้วย 10 ขั้นตอน ดังนี้
1. ปรับความคิดเสียก่อน เพราะยังไงคนส่วนใหญ่ก็ชอบของใหม่ ยิ่งเทคโนโลยีล่าสุดยิ่งน่าดึงดูดใจ แต่จริงๆ แล้วโน้ตบุ๊คมือสองที่ขายกันเมื่อปีที่แล้วหรือต้นปีนี้ มีประสิทธิภาพไม่แพ้รุ่นที่ขายอยู่ขณะนี้เลยทีเดียว ที่สำคัญ ซื้อมือสองยังได้ Windows XP อีกด้วย (Vista อย่าเพิ่งน้อยใจ)
2. หาแหล่งขายของมือสองถูกๆ ถ้าซื้อจากเว็บไซต์ได้จะดีมาก เพราะราคาถูกกว่าซื้อตามร้านทั่วไปค่อนข้างมาก แต่ข้อดีของการซื้อที่ร้านคือมี warranty ให้ด้วย แต่ของมือสองคงหวังอะไรมากไม่ได้ เพราะฉะนั้น ขอแนะนำให้ซื้อจากเว็บไซต์ที่น่าเชื่อถือ อย่าง eBay โดยเลือกผู้ขายประเภท “no less than 100% feedback rating” เพราะถ้าคอมพิวเตอร์ที่สั่งซื้อเกิดความเสียหาย หรือใช้ไม่ได้ตามที่โพสต์ในเว็บ ผู้ขายจะคืนเงินให้
3. ตรวจสภาพภายนอกของเครื่อง ดูว่ามีความเสียหายมากน้อยแค่ไหน ถ้ามันมีแค่รอยขีดข่วน หรือถลอกบริเวณมุมใดมุมหนึ่งของตัวเครื่อง ก็อย่าไปคิดมาก ตราบใดที่เครื่องยังทำงานได้ดี เรื่องรอยขีดข่วนถือเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย ของใช้งานก็ต้องมีร่องรอยบ้างเป็นธรรมดา
4. เปิดเครื่องดูหน้าจอ เพราะหนึ่งในชิ้นส่วนที่แพงที่สุดของโน้ตบุ๊คคือ “จอ” ถ้าเปิดเครื่องแล้วพบว่าหน้าจอมีสีเพี้ยน จะเป็นสีม่วงหรือชมพูก็แล้วแต่ อย่าไปซื้อ ต่อให้สภาพเครื่องใหม่แค่ไหน หรือซีพียูแรงยิ่งกว่าอะไรดี ก็ไม่คุ้มที่จะซื้อไปซ่อมจอ เพราะมันแพงมาก
5. ตรวจช่องเสียบและอุปกรณ์เชื่อมต่อต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น Bluetooth หรือ Wi-Fi เพราะฮาร์ดแวร์เหล่านี้มักจะต่อเข้าโดยตรงกับเมนบอร์ด ซึ่งราคาค่าซ่อมหรือเปลี่ยนก็แพงพอตัว แต่ถ้าช่อง USB มีหลายช่อง เสียไปสักช่องก็คงไม่เป็นไรนัก หรือถ้าช่องเสียบหูฟังเสีย แต่คุณมีหูฟัง Bluetooth ใช้อยู่แล้ว ก็ไม่ต้องไปใส่ใจเช่นกัน
6. ทดสอบ Hard Drive ว่ามีอะไรเสียหายหรือไม่ โดยคลิกไปที่ My Computer จากนั้นก็เลือก hard drive ที่ต้องการตรวจสอบ แล้วคลิกขวาเพื่อเลือก Properties เมื่อมีหน้าต่างโผล่ขึ้นมาให้คลิกเมนู Tools จากนั้นก็เลือกหัวข้อ Error-checking คลิก Check Now ถ้าไม่มีความผิดปกติใดๆ ก็ผ่าน แต่ถ้าพบความเสียหาย ก็ไม่ต้องกังวล เพราะเดี๋ยวนี้ hard drive ถูกลงกว่าแต่ก่อนมาก
7. ตรวจดูประสิทธิภาพของ CD Drive โดยลองไรท์แผ่นทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น CD-R, CD-RW, DVD-R, DVD+R DL, ฯลฯ
8. ทดสอบแบตเตอรี่ โดยเปิดใช้เครื่องจนกระทั่วไฟหมด แล้วดูว่ากินเวลามากน้อยแค่ไหน ถ้าแป๊บเดียวไฟก็หมด แบบนี้แสดงว่าแบตเตอรี่เริ่มเสื่อมแล้ว จุดนี้อาจต่อรองผู้ขายให้ลดราคาลงอีกได้
9. ถ้าคุณขี้เกียจปฏิบัติตามกระบวนการทั้งหมดนี้ ก็ลองให้ทางร้านหรือใครที่เชี่ยวชาญเรื่องคอมพิวเตอร์ช่วยทดสอบให้ก็ได้ อาจจะเสียสตางค์เป็นค่าเหนื่อยนิดหน่อย แต่ก็ถือว่าคุ้ม
10. อย่าหงุดหงิดหรือผิดหวัง ถ้าพบว่าโน้ตบุ๊คที่ซื้อมามีปัญหาเล็กๆ น้อยๆ เพราะปัญหาพวกนี้ก็เกิดขึ้นกับคนที่ซื้อคอมพิวเตอร์ใหม่แกะกล่องเช่นเดียวกัน และถึงแม้คุณอาจจะต้องเสียเงินซ่อมชิ้นส่วนบางชิ้น หรืออัพเกรดเครื่องบ้าง ก็ไม่ต้องคิดมาก มันเป็นเรื่องปกติของการใช้ของมือสองอยู่แล้ว จริงมั้ย
ขอให้โชคดี 
วันนี้ผมอ่านเจอข่าวชิ้นหนึ่ง ซึ่งคิดว่าใครหลายคนต้องอึ้งกับความคิดแปลกแหวกแนวของชายคนนี้แน่ๆ ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ เขาคือ Sergey Brin คู่หูของ Larry Page สองผู้่ก่อตั้งอาณาจักร Google นั่นเอง
เรื่องของเรื่องคือเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว Sergey Brin ออกมาเปิดเผยถึงสุขภาพของตัวเองว่า หมอได้ตรวจพบความผิดปกติของยีนที่มีชื่อว่า LRRK2 ซึ่งทำให้เขามีความเสี่ยงต่อการเป็นโรคพาร์คินสันได้
และทันทีที่มีข่าวเช่นนี้ออกมา หลายคนก็สงสัยว่า Sergey จะเปิดเผยเรื่องนี้ทำไม ในเมื่อเขายังไม่ได้เป็นโรคนี้ด้วยซ้ำ ในอนาคตอาจจะไม่เป็นก็ได้ และถึงแม้ว่าจะเป็นจริง มันก็คงกินเวลาอีกหลายปีกว่าที่จะแสดงอาการใดๆ ออกมา ตอนนี้จึงไม่มีความจำเป็นต้องออกมาเปิดเผยให้ผู้ถือหุ้น ลูกค้า หรือคนทั่วไปรับรู้ เพราะอาจจะสร้างความกังวลและส่งผลต่อราคาหุ้นได้
แน่นอนว่า Sergey ไม่ได้ให้สัมภาษณ์ใดๆ ถึงเหตุผลที่ออกมาให้ข่าวในครั้งนี้ แต่คนใกล้ชิดของเขาที่ชื่อ Allen Salkin บอกว่าเมื่อวันที่ 9 กันยายนที่ผ่านมา เขามีโอกาสได้พูดคุยกับ Sergey ในงานเปิดตัว “23andMe” บริษัทตรวจดีเอ็นเอ ซึ่งก่อตั้งโดยภรรยาของ Sergey นั่นเอง
Sergey บอก Allen ว่า ถ้ารหัสดีเอ็นเอของคนเราถูกเปิดเผยต่อสาธารณชน เช่นเดียวกับการเปิดเผย source code ของโปรแกรม open source ก็คงจะดีไม่น้อย
“ถ้ามีการเปิดเผยข้อมูลของผมต่อสาธารณะ หมอหรือใครก็ตามที่สนใจ ก็จะสามารถเข้าไปดูข้อมูลและให้คำแนะนำได้อย่างเต็มที่ว่าผมควรปฏิบัติตัวอย่างไร รวมถึงเสนอวิธีการรักษาต่างๆ ให้ผมได้อีกด้วย ถ้าเกิดว่าผมมีโอกาสเป็นโรคในอนาคต” Allen อ้างถึงคำพูดของ Sergey
นอกจากนี้ Sergey บอกว่า อีกไม่นาน เขาจะเริ่มเขียนบล็อกเกี่ยวกับดีเอ็นเอของตัวเองอีกด้วย โดยให้เหตุผลว่าถ้าเขาบอกให้คนทั่วไปรู้ คนก็จะเข้ามาดูและศึกษาได้ ขณะที่เขาก็เรียนรู้ได้เร็วขึ้นด้วย ดีกว่าเก็บข้อมูลเอาไว้กับตัวเอง
เรื่องนี้นับเป็นความคิดที่ประหลาดสุดๆ สำหรับคนทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวงการแพทย์ ที่ถือว่าข้อมูลส่วนตัวของคนไข้นั้นเป็นความลับสุดยอด จะเปิดเผยมิได้เลยทีเดียว แต่ Sergey กลับเต็มใจที่จะเปิดเผยให้ชาวโลกได้รับรู้ โดยยึดหลักการเปิดเผยข้อมูลของ open source ซึ่งทุกวันนี้ถือว่าเป็นโมเดลที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง ในการพัฒนาโปรแกรมให้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
ตัวอย่างชัดๆ ก็ได้แก่ Firefox ที่ได้รับการพัฒนาจนล้ำหน้า Internet Explorer ไปแล้ว ยังไม่นับอีกหลายเว็บไซต์ที่มีโมเดลคล้ายๆ กัน ซึ่งเปิดโอกาสให้คนทั่วไปเข้าไปมีส่วนร่วมในการสร้างและพัฒนาเนื้อหา อย่าง Wikipedia ที่ตอนนี้กลายเป็นสารานุกรมออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกไปแล้ว เพราะีมีคนเข้าไปช่วยกันเขียน ปรับแก้ และเพิ่มเติมกันอย่างล้นหลาม
แต่บางคนกลับบอกว่าการออกมาเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวแบบนี้ ไม่ค่อยจะดีนัก เพราะอาจจะส่งผลกระทบต่อภาพรวมของบริษัท รวมทั้งอาจทำให้ต้นทุนของสินค้าและบริการสูงขึ้นได้ เนื่องจากบริษัทประกันก็จะเก็บเบี้ยประกันแพงขึ้น เพราะรู้ว่าอนาคตอาจจะต้องจ่า่ยค่าชดเชยให้แก่ผู้เอาประกันแน่ๆ
ไม่ว่าใครจะว่าอย่างไรก็แล้วแต่ สำหรับตัวผมเองคิดว่า Sergey มีความคิดที่สุดยอดจริงๆ เพราะถ้าว่ากันถึงที่สุดแล้ว ความลับย่อมไม่มีในโลก การปิดบังข้ัอมูลรังแต่จะทำให้โอกาสในการได้รับแนวคิดดีๆ เหือดหายไป สู้เปิดเผยให้ทุกคนได้รู้เพื่อช่วยกันคิดและแก้ไขจะดีกว่า ถ้าเป็นผม ผมก็จะทำแบบเดียวกับ Sergey
อย่างนี้ ต้องเรียกว่า Sergey Brin มีดีเอ็นเอ open source ขึ้นสมองเลยทีเดียว
สวัสดีค่ะ
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ได้บัตรไปงาน Sexy Leo Girl Season 3 แบบกระทัน..
เพราะพึ่งจะสรุปได้ว่าไปแน่นอน ก็ตอนเที่ยงไปแล้ว เพราะไปรษณีย์พึ่งส่งบัตรมาถึงเอง..
งานนี้โชคดีเพื่อนสามีส่งบัตรมาให้ทั้งบัตร VIP และสำหรับคนทั่วไปอีกเพียบ เลยได้ทียกก๊วนชวนเพื่อนๆไปอีกหลายคนเชียวค่ะ แน่ล่ะ มีแต่หนุ่มๆอีกตามเคย…
แน่นอน..แขก VIP ต้องใช้บัตร VIP และต้องแจ้งทะเบียนรถ เพื่อเข้าไปจอดรถใกล้ๆงานได้เลย
แต่สำหรับบัตรทั่วไป ก็จอดรถได้หลายที่ แถมมีรถตู้รับส่งให้ถึงที่หมายด้วยค่ะ
แน่นอนที่สุดงานนี้ต้องมีพี่ “ลูกเกด” มาร่วมงานค่ะ ไงล่ะ ประชันกันสักหน่อย เทียบกันแล้วราวฟ้ากะเหวจริงๆนะนั่น …เอิ๊ก
เข้ามาภายในงาน ก็ได้เจอกับสาวๆมากมาย แสงสีชวนตื่นตาตื่นใจดีจังเล๊ยยย…นานๆได้มางานแบบนี้สักทีอ่ะเน๊อะ
…เอ่อ…พี่บอมบ์ ไม่ไหวแล้วนะ พี่มาถึงก็เล่นแบบนี้เลย กร๊ากๆๆ เรามีหลักฐานนะท่าน… ฮ่าๆๆ
ดูจากสีหน้าของพี่บอมบ์แล้ว ท่าทางจะมีความสุขมากเลยนะนั่น ฮี่ๆ
ภายในงานเลี้ยงเบียร์ไม่อั้นเลยจริงๆค่ะ ถ้าใครไม่ทานเบียร์ก็มีน้ำเปล่าให้นะคะ
ทั้งดื่มทั้งมันกันสุดๆไปเลยจ้า
ยังมีวง “Groove Riders” “กรุงเทพมาราธอน” มาแสดงกันบนเวที ทำให้ภายใน Moon Studio 8 ยิ่งร้อนขึ้นไปทุกทีๆ เลยล่ะ
สำหรับโยหรอ กรี๊ดดดดดดดดดๆๆๆๆ เพราะชอบพี่บุรินทร์ มากมายเลยจ้า
ภายในงานก็มีกิจกรรมให้บรรดาหนุ่มๆร่วมเล่นกันนิดหน่อย ใครเล่นได้ก็ได้ขึ้นไปถ่ายรูปและเต้นกับสาวๆ Leo ทั้งหลายค่ะ
เมื่อเริ่มสนุกกันมากขึ้น…กรึ่มๆ กันได้ที่แล้ว..ก็มีการแสดงของสาวสวย Sexy Leo Girl ทั้ง 7 ค่ะ
ขณะนี้ทั้งเสียงเชียร์จากเพื่อนๆของผู้เข้าประกวด และผู้มาร่วมงาน ดังกระหึ่มไปทั้งฮอลล์ รวมไปถึงท่าเต้นของสาวๆ ยิ่งทำให้ฮอลล์ร้อนแรงขึ้นอีกเป็นกอง…โอ้ววว
ต่างคน ก็ต่างงัดความสามารถที่มีอยู่ในตัวออกมากันอย่างเต็มที่ บวกกับความเซ็กซี่ที่มีอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เรียกกันว่าไม่มีใครยอมใครกันเลยทีเดียว
ภายในฮอลล์คนก็เริ่มแน่นขึ้นทุกทีๆ บนเวทีก็แสดงกันสุดฤทธิ์
เห็นแล้วเกโยก็ไม่วายอิจฉาจริงๆล่ะค่ะ ทั้งสวยทั้งอึ๋มและเซ็กซี่กันขนาดนี้…
ยิ่งมองแล้วอิจฉา เอาเป็นว่าเกศินีขอซัดเบียร์ แทนละกาน เอิ๊กๆ
โดยส่วนตัวเชียร์คนนี้จ้า เบอร์ 7 ชื่ออะไรก็จำไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ เริ่มเมาละนั่น
เมื่อการแสดงของแต่ละท่านจบลง ก็ได้เริ่มเมามันอีกรอบกับการแสดงของ “พี่เจ เจตริน” (กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด)
และแล้วก็ถึงเวลาประกาศผลกันสักที ลุ้นๆ กันอีกที คราวนี้เสียงเชียร์ยิ่งกระหึ่มหนักกว่าเดิมอีก…วู้วๆๆๆๆ
และแล้วรางวัลที่ 1 ของการประกวด Sexy Leo GirL Season 3 ก็คือเบอร์ 7 เย้เย้เย้ …. ร้องอย่างกะตัวเองได้รางวัลแน่ะเน๊อะ ฮ่าๆๆๆ
ความมันส์ยังไม่หมดเพียงแค่นี้
เพราะมีการแสดงของ “พี่ปู Blackhead” และ “Silly Fools”
สาวสวยที่เต้นอยู่ข้างๆ แว่วๆ ว่าเธอเป็นสาว Sexy Leo GirL Season 1
ดูคุณสามีซิ…เห็นสาวสวย Sexy เป็นไม่ได้เล๊ยยยย ก็น่านะ…สวยกว่าเมียตัวเองนี่หว่า เอิ๊กๆๆ
และแล้วขี้เมาทั้งหลายก็มันกันต่อ…
หนุกหนานมาก…
รูปสุดท้าย…อย่าพึ่งต๊กกะใจว่าเกโยไปกอดกะชายอื่นที่มิใช่สามีได้อย่างไร
จะว่าไปแล้ว…เค้าคือ “อดีตสามี” กร๊ากกกกกกกกกกกกกก ไม่ใช่ ซะหน่อย
ฮ่าๆๆๆๆๆ จริงๆแล้วคือเพื่อนสามีนั่นแหล่ะ
ขอเล่าสักหน่อย..สมัยก่อนที่แกจะเข้าวงการ เคยไปนั่งกินเหล้าด้วยกันยันเช้า ไอ้เราก็เมาหลับไปก่อน เรียกหาพี่ต้น … ก็จะได้ยินเสียงตอบกลับมาว่า
“พี่ต้นอยู่นี่” แต่คนที่ตอบคือพี่แฟรงค์ คนนี้นั่นเอง…
แล้วก็ขึ้นไปนอนชั้นบนซึ่งเป็นห้องนอนของเจ้าของร้าน…
ตื่นมาอีกที..เกศินี ต๊กกะใจ ใครอ่ะ มานอนข้างๆ ฉัน
ไม่วายนะ สำรวจตัวเองอีกต่างหาก ว่าโป๊รึป่าว ….. ฮ่าๆๆๆ อย่างฮาอ่ะ
แบบว่า พี่แฟรงค์เค้าคงไม่หน้ามืดขนาดนั้นหรอกเน๊อะ…
อ่อ แล้วพี่ต้นเอง..ก็นอนอยู่ข้างๆกันนี่แหล่ะ ว๊ากๆ ….แบบนี้จะเรียกอดีตสามีดีไหมเนี่ย ฮี่ๆๆ…ขำๆน่ะ
สำหรับงานวันนี้ ต้องขอขอบคุณเป็นพิเศษ สำหรับ “พี่ตี๋” ที่ให้บัตรมานะคะ
และขอบคุณอย่างมากกับ “พี่นภัส” ทีให้ลองกล้อง Sony A700 ตัวที่อยากได้ แหม๋…มันแจ่มจริงๆเลยจ้า
แต่ว่าเสียดายอย่างแรงที่ไม่มีแฟลชตัวใหญ่ ถ่ายมาคงได้แสงนวลกว่านี้
สำหรับเลนส์ที่่ใช้คือ เทเล 70-210 อยู่ไกลถ่ายเจาะได้แจ่มอยู่ แต่แอบโฟกัสลำบากพอสมควรค่ะ
และเลนส์อีกตัวที่ใช้คือของที่โยมี เป็น Tamron 17-50 ตัวที่ใช้ถ่ายประจำๆค่ะ
ไว้ว่างๆ จะยืมไปลองตอนกลางวันมั่งนะเฮีย ฮ่าๆๆๆ ขอบคุณล่วงหน้าค๊าบบ
ไปล่ะ เดี๋ยวต้องไปทำคลิปต่อ…สวัสดี
กำธร ชายหนุ่มซึ่งกำลังเดินทางไปต่างจังหวัด จะไปร่วมงานศพของญาติเพื่อน
เขาเกิดอาการปวดท้องขึ้นมา จึงขับรถเข้าปั๊มน้ำมันซึ่งในขณะนั้นเป็นเวลาตี 2
ภายในห้องน้ำปั๊มน้ำมันแห่งนั้น เงียบมาก ไม่มีคนอยู่ในห้องน้ำเลยสักคน
แต่ด้วยที่ปวดท้องอย่างรุนแรงจึงตัดสินใจเข้าห้องน้ำ แม้ใจจะรู้สึกกลัวก็ตาม
นั่งไปได้สักพักก็ได้ยินเสียง เสียงหนึ่งลอยขึ้นมาจากห้องข้างๆ
??? : สวัสดี…
อยู่ดีๆก็มีเสียงทักจากห้องข้างๆ ทำให้เขาสะดุ้งและก็เกิดความกลัวขึ้นมาทันที จำได้ว่าตอนเข้ามาไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำเลยสักคน แต่ถึงกระนั้นเขาพยายามมองโลกในแง่ดี เรามาดีคงไม่มีอะไรหรอก เป็นงัยเป็นกัน เขาเลยตัดสินใจทักตอบกลับไป
ชายหนุ่ม : สวัสดีครับ (เสียงสั่นๆ)
??? : เสียงคุ้นๆจำได้มั้ย……..
ชายหนุ่ม : จะจะจะจำไม่ได้ครับ ขอโทษด้วย (ชายหนุ่มพูดตะกุกตะกักพร้อมกับกำพระที่ห้อยคอจนแน่น)
———-เกิดความเงียบ————
??? : จำไม่ได้งั้นเหรอ……
ชายหนุ่ม : ผมจำไม่ได้จริงๆคร้าบบ (ชายหนุ่มตะโกนและสะอื้นเพราะความกลัวสุดขีด)
??? : ……………..
??? : อยู่คนเดียว ไม่กลัวเหรอ……(พร้อมกับน้ำเสียงที่แสดงถึงความโกรธ และอาฆาต)
ชายหนุ่มไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว จึงร้องไห้และคร่ำครวญว่าอย่าทำอะไรเขาเลย เขากลัวมาก เขาจะอุทิศส่วนกุศลไปให้ อย่ามารังควานเขาเลย
………………………………
……………………….
……………………………
??? : น้องกิ๊บจ๊ะ งั้นพี่วางสายก่อนนะ ไม่รู้อ้ายห้องข้างๆมันแหกปากหา !#$#&* ไรนักหนา พี่พูดไรไปมันพูดตอบกลับมาตลอดเลย!
แฮ็คเกอร์กลุ่มหนึ่งได้โพสต์บทความใน wikileaks.org ว่าพวกเขาสามารถแฮ็คอีเมลที่มีชื่อว่า gov.palin@yahoo.com ของ Sarah Palin ผู้ว่าการรัฐอแลสก้า และยังเป็นผู้ชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีจากพรรครีพับลีกันอีกด้วย
โพสต์ไม่โพสต์เปล่า ยังมีหลักฐานยืนยันความสามารถของกลุ่มแฮ็คเกอร์นี้อีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นภาพส่วนตัวของ Palin, ภาพ screenshot หน้าจอ inbox, และข้อความอีเมลที่ Palin ส่งถึงผู้รับหลายคน หนึ่งในนั้นคือ Arnold Schwarzenegger ผู้ว่าการคนเหล็กแห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย
หลังจากที่ข่าวนี้ถูกเผยแพร่โดยวอชิงตันโพสต์ Rick Davis ผู้จัดการหาเสียงของ John McCain ก็ออกมาแถลงข่าวว่า เรื่องนี้เป็นการคุกคามความเป็นส่วนตัวและละเมิดกฎหมายอย่างรุนแรง ขณะนี้ได้ส่งเรื่องไปยังเจ้าหน้าที่ให้ตรวจสอบแล้ว และหากใครมีข้อความอีเมลเหล่านั้นอยู่ กรุณาลบทิ้งเสีย
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่กลายเป็นประเด็นขึ้นมา ไม่ใช่เรื่องการแฮ็คเข้าไปยังอีเมลส่วนตัวของ Palin แต่เป็นเรื่องความปลอดภัยของข้อมูลทางราชการ ซึ่งหลายฝ่ายมองว่า Palin เป็นถึงผู้ว่าการรัฐ แต่กลับใช้อีเมลส่วนตัวในการติดต่อเรื่องราชการ
ภาพ screenshot หน้าจอ inbox ของ Palin แสดงให้เห็นถึงหัวข้อในอีเมล ซึ่งพบว่ามีการใช้อีเมลนี้ส่งข้อความทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องราชการ อีเมลฉบับหนึ่งมีหัวข้อ “ร่างจดหมายถึงผู้ว่าการรัฐ Schwarzenegger / เรื่องภาษีบรรจุภัณฑ์” และอีกฉบับมีหัวข้อ “ประเด็นงบประมาณและบุคลากรของ DPS” ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีกว่า DPS ย่อมาจาก Department of Public Safety ของรัฐอแลสก้านั่นเอง
กรณีนี้เองที่ทำให้ Andree McLeod นักเคลื่อนไหวในรัฐอแลสก้า ยื่นฟ้องศาลภายใต้ พ.ร.บ.ความเสรีของข้อมูลข่าวสาร เพื่อให้มีการเปิดเผยอีเมลของ Palin อีกหนึ่งชื่อคือ gov.sarah@yahoo.com ซึ่งสงสัยว่า Palin อาจจะใช้อีเมลนี้ติดต่อเรื่องทางราชการอีกเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อทีมงานของ wikileaks.org ได้ทดลองส่งข้อความไปยังอีเมลทั้งสองชื่อนี้ ปรากฏว่ามันได้ถูกยกเลิกไปแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าเจ้าตัวเป็นคนลบเอง เนื่องจาก Yahoo หรือผู้ให้บริการอีเมลทั้งหลาย จะยึดถือความเป็นส
มาทักคนล่าสุด